Star stuck!!! - 5/'07

naranasan nyo na bang mabalahaw sa gitna ng desyerto? malamang alam nyo na ang sagot ko dyan. oo. matagal-tagal na rin nangyari yun, naalala ko lang... ang talino kasi ng kasama kong indiyanong kaopisina ko. pinilit na may daan daw dun papuntang aramco site kung saan kami mag-susurvey. sa isip-isip ko, siya na ang bahala kasi mas kabisado nya yung lugar dun. pero ayun sa kabutihang palad na balahaw nga kami. nag-alala at binalikan pa kami ng mga kasama namin pero talagang kahit anong diskarteng henyo pa ang gawin nila, hindi nila kami naiahon sa buhangin. kung hindi pa dumaan ang magiting na militar na may 4x4 na jeep, malamang hanggang ngayon nasa desyerto pa kami at pinagpipyestahan ng mga vultures.


naalala ko lang... para kasing ganyan ang nararamdaman ko sa kasalukuyan. ewan ko ba?! gusto kong umabante pero di ko na yata alam kung saan patungo. mahigit dalawang taon na rin ako dito sa kaharian. kung tutuusin, isang taon lang talaga ang kontrata ko. ok naman ang trabaho at pasahod at parang trip din naman ng kompanya at ng cliente namin ang kasipsipagan ko. alam ko na rin ang pasikut-sikot sa trabaho at kung paano sakyan ang mga pa-utot ng mga arabong mahilig magpasikat sa kapwa arabo. gusto kong maniwala na magaling ako, di hamak. kaya nga ayaw akong pakawalan ng supervisor ko kasi wala na syang taga-gawa ng mga utos ng management. kaya lang napapansin ko na palaging nawawala ang pangalan ko tuwing ipapasa na yung report. ok lang yun, sawa na rin ako sa limelight. isa pa nakaka-adik din yan kasikatan, nakakalaki ng ulo. tama na sa akin ang nasa likod ako ng kamera... mas kuntento ako sa ganun.


napanood ko kaninang umaga ang history ng paborito kong palabas sa tv, ang “FRIENDS”. sampung taon din silang namayagpag sa telebisyon at naghari sa takilya. di na mapigil ang kanilang kasikatan hanggang sa dumating sa punto na kumikita na ang bawat isa ng $1M per episode. grabe ano? kung may 13 episodes sa isang season, eh di... basta malaki yun! sampung taon silang kinagiliwan ng mundo kung kayat pagkatapos nagsara ang show noong 2004, tila biglang nawalan ng direksyon ang bawat isa sa kanila. tulad na lang ni jeniffer aniston na forever na lang mababansagang rachel o di kaya ex-mrs. pitt. pinilit din ng bawat isa na ilayo ang mga sarili mula sa mga karakter sa nasabing show, pero nahirapan sila at hirap din ang mga tagahanga nila na tanggapin ito.


tulad din nina clark at lana. nasanay na rin siguro si lana na nandyan palagi si clark to the rescue pero nung dumating ang punto na si clark na mismo ang dahilan ng pasakit niya, minabuti na lang nitong lumayo sa dakilang tagapagligtas. nauunawaan naman ni clark yun eh kaso sobrang nasanay lang siya kaya masyado niyang dinamdam and desisyon ng dalaga... pero gaya ng kahit ano pa mang bagay at pangyayari sa mundo, mawawala rin yun pagdating ng panahon. (aiza, ready... sing!)



mahirap nga ang masanay... parang kape, sigarilyo at pag-ebak sa umaga. kung bigla mong titigilan parang ang laking bahagi ng pagkatao mo ang mawawala at oo, parang natatae ka pa rin maghapon. mahirap at masakit kapag biglaan, talagang mahirap. mahirap rin pilitin at baka dumugo. may widrawal symptoms pa. mga maliliit na bagay lang yan kung tutuusin, pano pa kaya kung masanay ka sa isang tao? sa isang kaibigan? sa minahal mo? mas mahirap yun di ba? para ka rin nabalahaw sa gitna ng desyerto at walang signal. may signal man, lobat ka na o di kaya may signal at batteries ka man, wala ka namang load. tsk tsk tsk, kawawa ka naman... mag-unlimitxt ka na kaya?!



ako kaya? saan na naman kaya ako dadalhin ng tadhana? kahit saan pa man, handa na rin akong hamunin ang aking mundo. tuloy pa rin ako... ding, ang bato!